บทที่ 4 เสื้อในสีแดงสด
ไทเกอร์ PART
“เป็นเชี่ยไรของมึงว่าทีเมียไม่รับรัก?”ใครก็เอาไอ้เชี่ยเบสไปทิ้งลงคลองทีคนเชี้ยอะไรรู้มาก!แม่งมีจิตสัมผัสพิเศษรึเปล่าวะ
“มึงเลิกเรียนบริหารและไปเป็นหมอดูเถอะสัส!”ผมด่ามันคนยิ่งอารมณ์เสียอยู่ตั้งแต่เมื่อวานที่ผมลงรูปไปก็ไม่เห็นมิลล์จะมีท่าทีอะไรเลยเม้นก็ไม่มีแม้แต่หัวใจก็ยังไม่กด!
“เอ้า!กูดูอาการมึงก็รู้แล้วป่ะวะ..ถ้าเขารับรักมึงมึงจะมานั่งเป็นหมาขอส่วนบุญตรงนี้หรอ”
“ไอ้สัส!”ผมถอนหายใจแรงๆอย่างหงุดหงิดถ้าไม่คบก็น่าจะตอบเม้นผมสิแต่นี่อะไรหายเข้ากลีบเมฆไปเลย
“ไทเกอร์”เสียงหวานๆเรียกชื่อผมอยู่ด้านหลัง ใครวะ? ผมมองหน้าไอ้เบสที่ทำตาลุกวาวผมเลยหันหลังไปดูบ้าง
“มิลล์!”ใช่!เธอคือมิลล์
“เอ่อ..คือขอโทษนะที่ไม่ได้ตอบอะไรเลยคือโทรศัพท์เราส่งซ่อมอยู่อ่ะT^T”อ๋อเพราะแบบนี้สินะเลยไม่ได้ตอบเม้นผมเลยผมก็นึกว่าเธอเกลียดผมไปแล้วซะอีก
“งั้นสินะ”
“คือ..เราจะมาให้คำตอบ”ผมมองมิลล์อย่างใจจดใจจ่อมิลล์มีอาการเกร็งนิดๆด้วยโอ้ยกูลุ้นฉิบหาย!
“วะ.ว่ามาเลยกกะ..เกอร์รอฟังอยู่”และผมจะติดอ่างทำไมวะเนี่ยเสียลุคคนหล่อชะมัดแต่มันก็อดตื่นเต้นไม่ได้จริงๆอ่ะ
“เรา..เอ่อ...เราตกลง>.<”
“0.0”อึ้งแดกเลยครับ..มิลล์ตอบตกลง..เห้ย!นี่ผมจะมีแฟนคนแรกแล้วหรอเชี่ยดีใจสัสๆ
“วู้วๆ..สหายกูมีเมียเอ้ย!มีแฟนแล้วโว้ย!!”คือไอ้เบสมันจำเป็นต้องประกาศขนาดนั้นไหมแค่กูมีแฟนครับไม่ได้ไปกู้ชาติให้ประเทศไทย-.-
“สัสเบส!คนมองกันหมดแล้ว!”ผมห้ามมันที่ยังคงแหกปากจนคนทั้งมหาลัยต้องวิ่งมาดู ผมเลยเดินไปหามิลล์อย่างอารมณ์ดีส่วนเธอก็เอาแต่ก้มมองพื้นสงสัยจะเขิน
“เขินอ๋อ”ผมจิ้มแก้มแดงๆนั่นอย่างหยอกล้อ....น่ารัก>.<
“บ้า!..ใครเขิน..ไม่มี๊”มิลล์เงยหน้ามาตอบผมเสียงเธอนี่สูงกว่าเสาไฟฟ้าตามถนนซะอีก
“กรี๊ดดดด!!”
ไม่ต้องตกใจครับเสียงผู้หญิงที่มามุงเนี่ยแหละอะไรคนเป็นแฟนกันหยอกกันแค่นี้ก็ดิ้นแล้วหรอคนโสดทั้งหลายฮ่าๆ
“เป็นแฟนกันแล้วไปเดทกันเลยป่ะ”ผมพามิลล์มานั่งที่ม้าหินอ่อนหลังจากที่เหตุการณ์กลับมาเป็นปกติแล้ว
“เดท?”มิลล์ทำหน้าตาใสซื่อโอ้ยเชี่ยน่ารักชิบ!
“อืม..เป็นแฟนกันแล้วก็ต้องเดทกันสิวันเสาร์นี้ดีไหม?”ผมถามมิลล์
“อ่อ...อืมๆได้ๆ^^”มิลล์พูดพร้อมส่งรอยยิ้มให้ผมโห้ต่างจากที่เจอในผับมากอะเริ่มจะสงสัยและว่าอันไหนนิสัยที่แท้จริงของเธอแต่ไม่ว่าเธอจะเป็นยังไงผมก็รักครับ♥
“งั้นเดี๋ยวเกอร์ไปรับเนอะ”
“คือว่าเรา..”
“แทนตัวเองว่ามิลล์สิเป็นแฟนกันแล้วนะและก็ไม่ต้องพยายามเป็นคนอื่นด้วยเป็นตัวของตัวเองเถอะ”ผมเดาจากอาการเธอก็รู้ว่าเธอน่าจะพึ่งมีแฟนเลยค่อนข้างเกร็งและไม่กล้าคุยหยาบๆกับผม
“เออก็ได้”ครับ-.-ไม่เกร็งแล้วล่ะ
“งั้นไปเรียนก่อนนะ”
“เกอร์เดินไปส่งนะ”
“ไม่อ่ะเดี๋ยวสาวๆมองมิลล์หวง”และคำพูดของมิลล์ทำเอาผมเขินขึ้นมาซะงั้นใครว่าผู้ชายเขินไม่เป็นไม่ใช่เลยเพราะตอนนี้ผมก็กำลังเขินอยู่
“เดินดีๆนะถ้ามีผู้ชายมองตะโกนไปว่ามีผัวแล้วเข้าใจป่าว!”ผมบอกมิลล์เธอยิ้มขำนิดๆและเดินจากไปผมมองแผ่นหลังบางไปจนลับสายตาอย่างมีความสุข
“ไง..หน้าบานเป็นกระทะหอยทอดเลยดิ”ไอ้เบสแซวผมแต่มึงก็ช่างเอาหน้ากูไปเปรียบกับกระทะได้เนอะ
“ครวย”พูดพร้อมโชว์นิ้วกลางให้มัน
“พรุ่งนี้ยืมรถไปรับสาวหน่อยรถกูซ่อมอยู่”ไอเบสพูดขึ้น
“ชั่วโมงละแปดพัน”ผมบอกมันทีมันยังเก็บตังค์ผมค่ากล้องเลยทำไมผมจะเก็บตังค่ารถผมไม่ได้
“สัส!ชั่วโมงละแปดพันกูว่ากูซื้อรถใหม่ดีกว่าอีก”
“ล้อเล่นเดี๋ยวเอากุญแจมาให้ล่ะกัน”ผมเอ่ยบอกกับเพื่อนกับฟูงผมค่อนข้างใจกว้างเลยแหละ
“เยี่ยมขอบพระคุณมากครับเพื่อน”ไอเบสมันยกมือไหว้ผมอยากขอบคุณก็ยังดีที่มันรู้จักหาพูดขอบคุณล่ะนะ
วันเสาร์ 10.00น.
มิลล์ PART
ตอนนี้ฉันยืนรอไทเกอร์อยู่หน้าคอนโดพี่มีนรู้เรื่องที่ฉันมีแฟนแล้วเขาก็ไม่ว่าอะไรเขาบอกว่าฉันก็โตพอที่คบหาใครก็ได้ตามใจฉันแต่ขอแค่เลือกคนดีๆหน่อยไม่ใช่พวกมั่วเหล้าเคล้านารีทุกวันแต่แบบไทเกอร์ฉันก็ว่าเข้าข่ายอยู่นะ
เอี๊ยดด
เสียงจอดรถตรงหน้าฉันดังสนั่นฉันมองรถหรูเงาวับอย่างกับรถใหม่ก็ไม่ปานและไม่นานก็ปรากฏร่างสูงที่ฉันรอคอย
“รอนานเปล่ารถติดมากๆเลย”ไทเกอร์เดินลงมาจากรถก่อนจะมาหยุดตรงหน้าฉันวันนี้เขามาในโทนดำซึ่งฉันมาในโทนขาวอะไรมันจะเข้าคู่ขนาดนี้
“ไม่เป็นไรหรอกไปกันยัง”ไทเกอร์ส่งยิ้มหล่อๆมาให้ฉันโอ้ยอยากจิจับมาจูบๆๆ
“สัญญาว่าเดทแรกของเราต้องออกมาดีที่สุด”ฉันเบือนหน้าหนีแก้เขินไทเกอร์ทำไมมันน่ารักขนาดนี้นะจากตอนแรกที่ไม่ค่อยชอบขี้หน้าตอนนี้ฉันหลงหัวปักหัวปำเลยก็ว่าได้
“ขึ้นรถกัน”ไทเกอร์เดินมาเปิดประตูรถให้ฉันได้เข้าไปนั่งในรถหรูราคาน่าจะเหยียบสิบล้านแน่ๆวาสนาตูดฉันจริงๆ
“อ่ามันเด้งตูดดีจริง”ฉันกระเด้งๆตัวอย่างสนุกเบาะนุ่มมากอ่ะพอเห็นว่าไทเกอร์เข้ามานั่งแล้วฉันก็เลยหยุดกระเด้งเดี๋ยวมันจะหาว่าฉันชอบรถมันแต่จริงๆก็ชอบแหละชอบทั้งรถทั้งเจ้าของรถ^.^
“มือ”ไทเกอร์หันมาหาฉันพรางพูดออกมาว่ามือมือไรวะ?มือถือ?มือฉัน?มือมัน?
“คือ?”
“มือมิลล์ไงครับขอจับได้ป่าวจะได้ไม่เหงาเวลาขับรถ”
ฉ่า~
เสียงหน้าฉันไหม้เองค่ะโอ้ยเขินแรงบอกแล้วไงผู้ชายคนนี้ดาเมจมันรุนแรงมาก
“อืม”ฉันวางมือตัวเองลงบนมือหนาที่แบให้ฉันอยู่ก่อนแล้วไทเกอร์กระชับมือฉันเบาๆและส่งยิ้มมาให้ฉัน
ตึกตัก ตึกตัก
หัวใจฉันมันทำงานหนักไปรึเปล่านะฉันพยายามทำตัวสบายๆแอบมีเล่มองคนข้างๆเป็นระยะส่วนมือก็ยังจับกันอยู่ขับรถมือเดียวเก่งจังเลยอ่า~
“อ๊ะ”เพราะความเขินทำให้ฉันเก็บอาการไม่อยู่ขาเลยเพลอไปเตะขอบรถ เจ็บT^T
“เป็นไรอ่ะ”ไทเกอร์ถามฉันน้ำเสียงปนไปด้วยความเป็นห่วง
“อ่อเปล่าๆ”ฉันส่งยิ้มไปให้และก้มดูเท้าตัวเองคือฉันใส่รองเท้าแฟชั่นไม่ใช่ผ้าใบหรือส้นสูงเลยโคตรจะเจ็บ
“สายอะไร?”ฉันมองสายสีแดงๆที่มันเกี่ยวกับรองเท้าฉันฉันจึงค่อยๆก้มลงไปหยิบมันมาและก็ต้องเบิกตากว้างเมื่อสิ่งที่ฉันเจอนั้นมันคือ!!!
“เสื้อในสีแดงสด!”
มองเห็นหายนะไม่ใกล้ไม่ไกลนี้555
คอมเม้นกดหัวใจเป็นกำลังใจให้ไรท์คนนี้ด้วยนะคะ พรีสสสส
